Sint-Truiden

Nationale pers en politicologen bikkelhard voor burgemeester Heeren

Burgemeester Veerle Heeren was donderdag de kop van jut in zowat alle kranten en in de reacties van veel politicologen. “Omringd door slechte raadgevers en zelf een te beperkt inzicht in het politieke leven”, klonk het wijd verspreid. “Heerenlief!”, schreeuwt politiek commentator Isolde Van den Eynde het uit in Het Laatste Nieuws.

Het is een kunde om je goed te kunnen excuseren. Om ootmoedig het hoofd te buigen bij een fout. Zonder gemaar. Zonder gedoe. Die kunde bezit Veerle Heeren niet.”Isolde Van den Eynde, Het Laatste Nieuws, 6/5/2021

Geen commentaar. Oud-premier Jean-Luc Dehaene (CD&V) maakte er naam mee. En Veerle Heeren zag er ook even heil in. Geen commentaar, hield de burgemeester van Sint-Truiden enkele dagen vol. Op de beschuldiging dat ze al in maart een prik kreeg, lang voor haar beurt als 56-jarige. Geen commentaar, zei de christendemocrate koppig. Op de beschuldiging dat lang voor hun beurt ook twee familieleden en een handvol medewerkers en zelfs de kapster een inenting kregen. Geen commentaar.

De burgemeester vond eerst niet dat ze aan iemand verantwoording moest afleggen. Ze beriep zich op het medisch beroepsgeheim. Heerenlief! Er zijn tijden dat je met ‘geen commentaar’ weggeraakte, maar niet bij de suggestie of beschuldiging van zelfverrijking. Want dat is het in feite, wanneer je de wachtrij voorbijsteekt als politicus in tijden van corona. Het is een karaktermoord, wierp zij nog op. Iemand wil haar politiek kapot maken. Dat argument haalde ze netjes uit de fichebak voor personen die feiten niet willen weerleggen. Of kunnen, in haar geval. Want het bleek gewoon waar te zijn, gaf ze gisteren na drie dagen storm toe. Niet Onze Heer daalde over haar neer, wel heer Joachim Coens en heer Wouter Beke.

Als een centrum op het einde van de dag met een overschot aan prikken zit, is het verdedigbaar dat het naar de eerste gaat die de prik kan ontvangen. Of dat nu een brandweervrouw is, of een politieman. Een bakker of politicus. Het verkwisten zou doodzonde zijn. Zo verliep het niet bij Veerle Heeren. Ze verwoordt het nogal onschuldig. De vaccinatiestrategie is gevolgd. En meerdere keren heeft ze de suggestie van het vaccinatiecentrum geweigerd, schrijft ze. Maar onschuldig is het niet. Ze had dus bedenktijd om toe te zeggen. Meer nog: ze had vooral tijd om een oplossing te zoeken. Een reservelijst aan te leggen op leeftijd. Hoe dan ook was het juiste antwoord altijd: neen. En toch rolde ze de mouw op, klaar voor de prik. Niets onwettigs, zegt ze. Wel onethisch, is ons antwoord. Het is niet meer of minder dan het misbruik van een machtspositie. Een inschattingsfout, vindt ze. Die kaart lag in de fichebak net onder ‘politieke karaktermoord’ klaar. Ze wast de handen in onschuld als het over de vroegtijdige prikken voor familie en kennissen gaat, onder wie de zoon. Wat een meevaller, dat net zij ook vroeg geprikt door het leven konden gaan.

Het is een kunde om je goed te kunnen excuseren. Om ootmoedig het hoofd te buigen bij een fout. Zonder eerst subtiel en indirect de vinger te wijzen naar anderen – in deze het vaccinatiecentrum. Zonder gemaar. Zonder gedoe. Die kunde bezit Veerle Heeren niet. Dat een politica die ooit – weliswaar kort – minister van Welzijn was, zich bovendien zo laat vangen, zegt ook veel over haar politieke kunde. Onkunde. Och God, och Heeren. Intussen vraagt iedere burger zich af of meer burgemeesters zich tot een vroegtijdige bevrijdingsprik lieten verleiden. Hoe zou het intussen nog zijn met het wantrouwen in de politiek? Geen commentaar.

Isolde Van den Eynde is politiek commentator bij Het Laatste Nieuws